Konstantina's Blog

Ως παιδί Μου έμαθαν να μετρώ Την αγάπη με καραμέλες Τον ουρανό με αστέρια Τον άνθρωπο με αγκαλιές Ως μεγάλη…

Τίποτα δεν επιθυμούσε περισσότερο στη ζωή Όσο να υπάρχει όπως τα ξανθά στάχυα στο χωράφι Που την ημέρα τα αγκαλιάζει…

Ένα καταπράσινο λιβάδι η ψυχή σου Περπατώ και αισθάνομαι Άνοιξη Συναντώ άνθη και χαίρομαι Το νερό κρηνών τραγουδάει Κίτρινες πεταλούδες…

Μέρες πολλές Χρόνια ολάκερα Αναζητούσε Το βλέμμα του στον ουρανό Παρατηρούσε χρώματα Τον ήλιο μέσα σε νεφέλες Αέρηδων σχήματα Σχηματισμούς…

Η απεραντοσύνη του ουρανού στο προσκέφαλο Η ανάσα του συνοδοιπόρος του ανέμου Θαλάσσια κήτη Ιχθείς αφετοχυώδεις, χονδριχθείς, ακτινοπτερύγιοι, οστεϊχθείς Αμφίβια…