Τόσα χρόνια Οι άνθρωποι έκαναν κύκλους Κλεισμένοι σε τοίχους Τόσα χρόνια Κανένας δεν ήξερε Κανένας δεν ήξερε Πόσο σε αγαπώ Κυκλοφορούσαν σαν αρπακτικά πουλιά Γυρεύοντας της αλήθειας τη λαλιά Τόσα χρόνια Κανένας Κανένας δεν ήξερε Πως με το Φως θέλω να πορευτώ Κανένας δεν ήξερε Τον τρόπο που εγώ αγαπώ Πώς στα μάτια σε κοιτώ… Read More Κανένας

Μες την ησυχία της νύχτας τ’ άστρα στo σώμα σου κρύσταλλα που εσωκλείουν φως το μωβ χρώμα τ’ ουρανού ένδυμα στη σάρκα ο ήχος νερού που κυλάει αντίδωρο στο χέρι σου το μυρωδάτο νυχτολούλουδο ενθύμιο βελούδινων ερώτων τα σώματά μας στο σεληνόφως βότσαλα λευκά του Αιγαίου μα πάνω από όλα το φιλί σου γιασεμί σε… Read More Μεταμορφωμένο φως

«…Φτωχές γυναίκες, μοδίστρες, δακτυλογράφοι, ασπρορουχούδες, τίμιες ή σπιτωμένες, ακόμα κι άλλες εκείνες του σκοινιού και του παλουκιού, γυναίκες του ανέμου, της βροχής, του κουρνιαχτού, νιώσαμε το φόβο που κρύβεται καμιά φορά πίσω από την αγνότητα, την κούραση πίσω από την καλοσύνη ή την αδιαφορία πίσω απ’ την υπακοή. Μα πιο πολύ νιώσαμε την αδυναμία που… Read More Γυναίκες

Μάρτυρες γιὰ τὰ λάθη σου δὲν εἶχες. Μόνος μάρτυρας ὁ ἴδιος ἐσύ. Τὰ τακτοποίησες, τὰ μονόγραψες, τὰ σφράγισες σὲ λευκοὺς πάντοτε φακέλους σὰ νὰ ἑτοίμαζες τὴ δίκαιη διαθήκη σου. Ὕστερα τὰ τοποθέτησες προσεχτικὰ στὰ ράφια. Τώρα, γαλήνιος, (ἴσως καὶ κάπως φοβισμένος) οὔτε βιάζεσαι οὔτε καθυστερεῖς, γνωρίζοντας ὅτι, μετὰ τὸ θάνατό σου, θ᾿ ἀνακαλύψουμε πόσον ὡραῖος… Read More Μετά

Το σούρουπο ο ήχος της θάλασσας κρύσταλλο στα χέρια η φωνή σου λυρικό τραγούδι από περιστέρια το άγγιγμά σου ευφρόσυνο φως στον ουρανό το σώμα σου της αγάπης ατραπός ένδυμα λευκό Το σούρουπο όλα μεταμορφώνονται σε αγάπη ελπιστή. [25 Ιουνίου 2017]