Όσοι δεν έφυγαν της λευτεριάς το σώμα ποθούν σαν το αγέρι που κεντά ο ουρανός Όσοι δεν έφυγαν στης λησμονιάς το δώμα βλέπουν ψηλά τ΄αστέρι που φωτίζει αλλιώς Όσοι δεν έφυγαν της πατρίδας το χώμα οσφραίνονται στο χέρι και γεμίζουν φως Όσοι δεν έφυγαν; Ονειρεύονται ακόμα ένα λευκό περιστέρι που θα στείλει ο Θεός. [24… Read More Όσοι δεν έφυγαν

Ω! μέσα μου γεννιέται ένας Θεός! και το κορμί μου γίνεται ναός, δεν είναι ως πρώτα φάτνη ταπεινή· μέσα μου λάμπουν ξάστεροι ουρανοί, το μέτωπο μου λάμπει σαν αστέρι… Στο Θεό φανείτε τώρα, ήρθεν η ώρα, από τ’ άγνωστα μυστικά σας μέρη, Μάγοι, φέρτε στο Θεό τα πλούσια δώρα. Φέρτε μου Μάγοι —θεία βουλή το… Read More Ένας Θεός

Εδώ θα παραμείνω Μέχρι το πρωί Θα ραντίζω με άρωμα ακριβό Όλα τα κεκρυμμένα Στο φως Παλιά βιβλία ζωής Σκονισμένα Η αποκάλυψη είναι νέα ένδυση Δροσοσταλίδα στο σώμα Ή πνοή μες το χειμώνα Στον καθρέπτη της συνύπαρξης Ένα λευκό περιστέρι πλησιάζει Σταλμένο από ψηλά για τα χοϊκά Τελευταίος επισκέπτης της βροχής Φέρνει την κάθαρση. [23… Read More Μέχρι το πρωί

Κρατούσε στα χέρια του φως από το οποίο αναπηδούσαν γαλάζιες πεταλούδες στον ουρανό Τότε το λευκό πρόσωπό του έλαμπε μέσα στη νύχτα Τα παιδιά χαιρόντουσαν να τον βλέπουν και οι μεγαλύτεροι να τον ακούν Μιλούσε για αγάπη και αιωνιότητα και είχε χαμόγελο πράο Όλοι τον αγαπούσαν Με την παρουσία του σε θεράπευε από τη ματαιότητα… Read More Ο άνθρωπος με το λευκό πρόσωπο

Η δημιουργία ενός ποιήματος Βιβλία ανοιχτά Ποιητές που απαγγέλουν Άοσμη αλήθεια Μέλλον λευκό Πεσμένα φύλλα Ούτε λέξη Η φωνή σου Το άρωμα ενός ροδιού Θαλασσινός περίπατος Γλάροι Κράτησε το νερό στη χούφτα Ανεξερεύνητο τοπίο Ο επισκέπτης τ’ ουρανού Σε αυτό τον τόπο Πράσινα πετράδια Έντυσα με μουσική Γαλάζια πεταλούδα Στο άγνωστο Ροή δροσερού ποταμού Ήχοι… Read More Τρία μικρά ποιήματα