Άρωμα μετάνοιας Άρωμα Αγνό Πανάκριβο Ραίνει Το σώμα Της ανθρωπότητας Για να μοσχοβολήσει Η μετάνοια Από τ’ αμαρτήματα Τα παλαιά και βαριά Άρωμα νέου εαυτού Άρωμα Δροσερό Νεαρό Από βλαστούς Και λεμονανθούς Ραντίζει Το σώμα Του νέου εαυτού Και το καλύπτει Σαν ένδυμα αγγέλου Άρωμα αγάπης Άρωμα Καθάριο Λουλουδάτο Φτιαγμένο Από χέρια παιδικά Με αυθορμητικότητα… Read More Τρία μικρά ποιήματα με θέμα το άρωμα
Στην προσπάθειά μου να μεγαλώσω Έπεσα χάμω σε πέτρινο δρόμο Χτύπησα στο γόνατο και μάτωσα Πρέπει να έκλαψα λιγάκι Αλλά μετά σηκώθηκα Οι πληγές έκλεισαν Τα τραύματα επουλώθηκαν Και εγώ γιατρεύτηκα Από τραύματα παιδικών χρόνων Τώρα μεγάλωσα Και όντας μεγάλη Έπαψα να πέφτω χάμω Έχω σθένος και όραμα Για δράση κι ελευθερία Γι’ αυτό Τώρα… Read More Παιδικοί χρόνοι
Μια άγραφη σελίδα χαρτιού ένα απογευματινό άρωμα γιασεμιού χαμόγελα με μακαριότητα λεμονανθοί ντυμένοι με σεμνότητα είναι όσα κρατώ για εσένα κεκρυμμένα στο φως τ’ ακουμπώ με μια πρωτόγνωρη αγνότητα μια πρωτότοκη αγαθότητα από το χέρι του Θεού στο στερέωμα τ’ ουρανού. [27 Δεκεμβρίου 2016]
Κρατώ στα χείλη λόγια ανείπωτα για όσους έφυγαν για εκείνους που ήρθαν για άλλους που δεν τόλμησαν Λόγια παραπόνου για όσους δεν προσπάθησαν Λόγια επαινετικά για όσους αγάπησαν Λόγια παρηγορητικά για όσους μας άφησαν Λόγια συγχωρητικά για όσους παραστράτησαν Λόγια Μόνο λόγια Για όσους αγάπησα. [26 Δεκεμβρίου 2016]
Σε όποιον μιλούσε του πουλούσε ελπίδα ένα όραμα για την πατρίδα μοίραζε άρωμα ακριβό Τριγυρνούσε σε πεζοδρόμια και πλατείες εκεί που συναντάς αθωότητα κι αλητείες για να σκορπίσει την φωτεινή ελπίδα Δίχως ντροπή δίχως πατρίδα δίχως εγωισμό κι ασπίδα μιλούσε για ελευθερία εκείνη που κατοικεί εν τη αγνή καρδία Κάποιοι χαμογελούσαν Άλλοι τον εκλάμβαναν για… Read More Πωλητής ελπίδος