Ἕνα περίεργο ἐπεισόδιο διαβάζαμε τελευταία στὶς ἐφημερίδες, ἕνας ἄντρας πῆγε σ᾿ ἕνα ἀπ᾿ αὐτὰ τὰ «σπίτια», πῆρε μιὰ γυναῖκα, μὰ μόλις μπαίνουν στὸ δωμάτιο, ἀντὶ νὰ γδυθεῖ καὶ νὰ ἐπαναλάβει τὴν αἰώνια κίνηση, γονάτισε μπροστά της, λέει, καὶ τῆς ζητοῦσε νὰ τὸν ἀφήσει νὰ κλάψει στὰ πόδια της. Ἐκείνη βάζει τὶς φωνές, «ἐδῶ ἔρχονται γιὰ… Read More Καντάτα

Διψώ, μ’ ακούς; Διψώ Διψώ να σε συναντήσω στο διάβα της ζωής Να με συντροφεύουν τα χέρια σου θα ζητήσω Διψώ να σε κρατήσω στα μονοπάτια του νου Με βήματα αδρά να σε ακολουθήσω Διψώ να σε περπατήσω στα στενά της αγάπης Με συναισθήματα αγνά να σε ντύσω Διψώ να σε αγαπήσω κάποιο ξημέρωμα Σε… Read More Διψώ

Ξέπλεκα μαλλιά σα στάχυα ξανθά που κουβαλάνε φως.

Έμεινα μόνη στοχαζόμενη το φως που κρύβεις εσύ.

Ανάμεσά μας υπάρχουν άνθρωποι-γονείς που κρατάνε στα χέρια σοκολάτες και τις μοιράζονται με τα παιδιά τους άνθρωποι-ποιητές που γράφουν ποιήματα τα οποία βρίσκονται κλεισμένα στο συρτάρι του κόσμου άνθρωποι-χτίστες που χτίζουν τα θεμέλια των πολυκατοικιών στις οποίες κατοικούμε άνθρωποι-κηπουροί που περιποιούνται τους κήπους και το χορτάρι μας άνθρωποι-οδηγοί που μας πάνε στον προορισμό μας με… Read More Οι Αφανείς