Έφθανε αργά, πάντα αργά στο σπίτι και στο γραφείο περνώντας από δρόμους παλιούς Ήταν νέος, σχεδόν παιδί Μιλώντας για το χιόνι η ματιά του λουζόταν στο φως και τα μάγουλα κοκκίνιζαν Και όταν ερχόταν η άνοιξη βλάσταινε η ψυχή του πράσινη ελπίδα Κάποτε τον ρώτησα τι είναι αγνότητα και μου απάντησε: “Η πρώτη αγάπη” Άλλοτε… Read More Ο νέος

“Δεν είναι η ζωή για να την βλέπεις μέσα από ένα παράθυρο” είπε ο αδερφός της Κωνσταντίνας. Ποιο παράθυρο; θα διερωτάσθε. “Εκείνο που έχεις στο διαμέρισμα που κατοικείς ή εκείνο που έχεις μέσα στο αυτοκίνητο ή εκείνο του νοσοκομείου που νοσηλεύεσαι” είναι η απάντηση. Χρειάζεται δράση, αποφάσεις και πράξεις για να καλλιεργήσεις την προσωπικότητά σου… Read More Δεν είναι η ζωή για να την βλέπεις μέσα από ένα παράθυρο

Ἀφέθηκα στὴ λήθη· θὰ μοῦ καλύψει τὴν ψυχὴ σὰν κύμα (μυρίζει θάλασσα ἀπέραντη ὁ ὕπνος), καὶ γαλανὰ τὰ ὄνειρα τὴ ζωή μου θὰ τὰ νιώσει. 12.1.1933 Γιώργος Σαραντάρης, 1908-1941, ποιητής, φιλόσοφος και δοκιμιογράφος.

Φως στα χέρια σου κρατάς κι ανασαίνεις μύρο του Θεού.

Οι λευκοί κρίνοι, τα γράμματα και το φως στο γραφείο σου.