Ήρθες και με βρήκες μέσα στο σπίτι μοναχή Έξω από το παράθυρο, φθινοπωρινή βροχή Ήθελες να ξεκινήσεις από την αρχή κεντώντας όνειρα χρυσά σε ουρανό γκρι Έκανες απολογισμό για την μέχρι τώρα ζωή Είπες: “Κάθε σταγόνα Αγγέλων προσευχή που ξεπλένει με Φως την δική μου ψυχή” Αναζητούσες της αιωνιότητας το κλειδί και μέσα στα μάτια… Read More Φθινοπωρινή βροχή

Καθώς οδεύεις προς τ’ ουρανού την πύλη σε θυμάμαι μ’ ένα τραγούδι στα χείλη που ψέλλιζες κρατώντας με στα χέρια κι εγώ περπατούσα ανάμεσα στ’ αστέρια Θυμάμαι είχες πόθο για τη ζωή και τον Ήλιο: υπήρξες διαβάτης στης αγάπης το περιστύλιο όπου μάζευες μαργαρίτες, ρόδα και κρινάκια και τα μοίραζες σε αγνά του κόσμου χεράκια… Read More Σε θυμάμαι

Σας χωρίζει ένα αδιόρατο χάσμα απ’ τον κόσμο. Σας διέφυγαν πράγματα. Δεν τα ’χετε όλα καλά λογαριάσει, δεν τα ’χετε δει, ακούσει όσο πρέπει. Γι’ αυτό και σας φαίνεται τόσο παράξενο, που κλείνω, ανοίγω το παράθυρο κι άλλο δεν σας λέω: «Ειρήνη!» Ειρήνη, λοιπόν, είναι ό,τι συνέλαβα μες απ’ την έκφραση και μες απ’ την… Read More Ειρήνη είναι όταν

Μπορείς να Τον δεις στο βλέμμα κάθε ανθρώπου και μέσα από τα ζεστά δάκρυα μετανοίας Μπορείς να Τον ακούσεις μέσα από τα λόγια του Ευαγγελίου στο εσωτερικό μιας εκκλησίας Μπορείς να Τον οσφρανθείς στα πέταλα των λουλουδιών και στην ευωδία του μύρου των Αγίων Μπορείς να Τον ψηλαφήσεις αγγίζοντας νοερά τους τύπους των ήλων στα… Read More Αισθήσεις

Κάθε φθινόπωρο ο νους μου κάνει μακρινά ταξίδια κι οι επιθυμίες τίθενται από την αρχή καθώς πίνω τσάι στον καναπέ μου Κάθε φθινόπωρο ανακινώ της μνήμης παιχνίδια και βυθίζομαι στην αγάπη εσαεί περιμένοντας εσένα να φανείς καλέ μου Κάθε φθινόπωρο τα δέντρα γίνονται ξύλινα στολίδια τα κίτρινα φύλλα χρυσοκέντητο χαλί κι η ανάσα μου συνοδοιπόρος… Read More Φθινοπωρινές διαδρομές