Ανέκδοτα Ποιήματα

Όταν είμαι κοντά σου

Όταν είμαι κοντά σου νιώθω σαν το παιδί φωτίζω την χαρά σου σαν αναμμένο κερί. Όταν είμαι κοντά σου όλα μοιάζουν γιορτή συναντώ τη ματιά σου κι ανασταίνεται η γη. Όταν είμαι κοντά σου βάζω καινούργια αρχή Όταν βρίσκομαι μακρυά σου προσμένω μια χαραυγή. [25 Οκτωβρίου 2015]

Ανέκδοτα Ποιήματα

Μοναξιά

Ο ουρανός σίγασε Έξω από το παράθυρο χειμωνιάζει Μυρίζει καμμένο ξύλο τζακιού Νιώθω λες και βρίσκομαι σε χωριό Μόνη στο δωμάτιο Ο αγαπημένος μου φίλος μακρυά Mια αγαπημένη φίλη συγγράφει Και εγώ στέκομαι εδώ Μοναξιά. [24 Οκτωβρίου 2015]

Ανέκδοτα Ποιήματα

Σε περιμένω

Εσύ κρατάς ευωδιαστούς καρπούς της γης στο χέρι λευκά άνθη έχεις στην αγκαλιά Το βλέμμα σου στατικό στην στέγη του ουρανού το σώμα σου ολόφωτο προστάζει λύτρωση τα ξέπλεκα καστανά μαλλιά σου ζητούν στοργή από τον άνεμο το πρόσωπο σου διψά για ένα νεύμα και εγώ ως ταίρι σου στην αιωνιότητα ανοίγω δρόμους κρύβω μια… Read More Σε περιμένω

Ανέκδοτα Ποιήματα

Το πορτραίτο ή η αγάπη θεμελίωσε

Ζωγράφισα το πορτραίτο σμιλεύθηκε από τον άνεμο γέμισε με φιλήματα της αγάπης θελήματα σε δρόμο απάνεμο της μνήμης κασκέτο Επέλεξα χρώματα φωτεινά και χαρούμενα κόκκινο, πράσινο, θαλασσί για να προσθέσεις εσύ της νιότης μελλούμενα του χρόνου αρώματα Πρόσεξα τις πινελιές του κόσμου τη μνήμη του Θεού την απεραντοσύνη και μέσα στην εαροσύνη χρωμάτισα με ασήμι… Read More Το πορτραίτο ή η αγάπη θεμελίωσε

Ανέκδοτα Ποιήματα

Επιζητώντας την λύτρωση

Ο ήλιος ραίνει με τις ακτίνες του το σαρκίο μου το σώμα μου θερμαίνεται και ταξιδεύει σε μονοπάτια ανερμήνευτα ο νους μου βηματίζει σε αστέγαστες επιθυμίες το βλέμμα μου απομακρυσμένο από τα γήινα η ψυχή μου ντυμένη φως επιζητά την λύτρωση Και εσύ, ντυμένος ενύπνιο, μου ζητάς να σου αφιερώσω τον χρόνο μου. [19 Οκτωβρίου… Read More Επιζητώντας την λύτρωση