Ανέκδοτα Ποιήματα

Επιζητώντας την λύτρωση

Ο ήλιος ραίνει με τις ακτίνες του το σαρκίο μου
το σώμα μου θερμαίνεται και ταξιδεύει σε μονοπάτια ανερμήνευτα
ο νους μου βηματίζει σε αστέγαστες επιθυμίες
το βλέμμα μου απομακρυσμένο από τα γήινα
η ψυχή μου ντυμένη φως επιζητά την λύτρωση

Και εσύ, ντυμένος ενύπνιο, μου ζητάς να σου αφιερώσω τον χρόνο μου.

[19 Οκτωβρίου 2015]

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *