Κρατούσε λευκό φως Στο δρόμο που περπατούσε σκορπούσε στάλες στο έδαφος που ζωοδοτούσαν το χώμα κι εκείνο ντυνόταν λευκό σημαίνοντας το αιώνιο, το απρόσιτο, το επέκεινα. [14 Ιουνίου 2017]

Κάποτε τα πεσμένα στο έδαφος φύλλα θα αποκτήσουν φωνή Θα εξιστορήσουν το ταξίδι τους από την εγγύτητα του δέντρου στο χώμα Θα μιλήσουν για όλη την πορεία τους από τ’ άκρα των δέντρων στη γη Τότε οι άνθρωποι θα καταλάβουν τον χρόνο που μεσολάβησε για την διαδρομή αυτή -καθρέπτη των ψυχών μας- Είναι η στιγμή… Read More Πεσμένα φύλλα

Τα βράδια καθώς σε κρατώ την αγάπη μας καθρεπτίζω στο νερό κι η γη ανθίζει λουλούδια χρυσά Τα βράδια καθώς σε φιλώ φως εκπέμπεται απ’ τον ουρανό κι η αγάπη μας φέγγει μυστικά Τα βράδια καθώς σε γεύομαι το σώμα είναι ατραπός και το φιλί σου λευκό φως Τα βράδια κοντά σου ονειρεύομαι πως ο… Read More Τα βράδια καθώς σ’ αγαπώ

Τη νύχτα τα φώτα τούτης της πόλης κρύσταλλα στον μενεξεδένιο ουρανό ξεδιψούν καημούς της οικουμένης όλης γίνονται σταγόνες στο ποτήρι να τις πιω Μέσα στο λευκό αστικό τοπίο κάποιοι άνθρωποι αναζητούν στοργή την ίδια στιγμή που μες το κρύο άστεγοι ντύνονται με προσευχή Είναι η ώρα που τα παιδιά κοιμούνται και οι γονείς μπορεί να… Read More Φώτα της πόλης

Κι αν βρίσκεσαι μακριά εγώ θα τραγουδώ στο δείλι μ’ ένα λουλούδι συντροφιά απ’ τ’ ουρανού τα χείλη Κι αν βρίσκεσαι μακριά σε απομακρυσμένα μέρη έχω φυλαγμένα φιλιά που κανένας δεν ξέρει Κι αν βρίσκεσαι μακριά εσένα ποθεί η ψυχή μου να με κρατήσεις αγκαλιά να γίνεις η πνοή μου Κι αν βρίσκεσαι μακριά στέλνω… Read More Κι αν βρίσκεσαι μακριά