Ένας βράχος στα βουνά συλλογιέται μοναχός του. Ένα ρυάκι, που περνά, κάτι τραγουδάει εμπρός του. Μία ανεμώνη, που ανθεί εις τον βράχο στηριγμένη, να νοήσει προσπαθεί το τραγούδι τι σημαίνει. Κι᾿ όλο σκύφτει πιο πολύ, και ξεχνά το στήριγμά της. Τι τραγούδι να λαλεί ο τρεχάμενος διαβάτης; Τραγουδεί για μια αγκαλιά, που με πόθον ανοιγμένη στην… Read More Η ανεμώνη

Ασάλευτη δεν είναι καμιά ζωή λογής ταξίδια μ’ έχουν τρικυμίσει μ’ είδαν τόποι, μου ανοίξανε ναοί και τέχνες με περπάτησαν και η φύση. Κωστής Παλαμάς, 1859-1943, Ποιητής

Μια φορά στα χίλια χρόνια του πελάγου τα τελώνια Μες στα σκοτεινά τα φύκια μες στα πράσινα χαλίκια Το φυτεύουνε και βγαίνει πριν ο ήλιος ανατείλει Το μαγεύουνε και βγαίνει το θαλασσινό τριφύλλι Κι όποιος το ‘βρει δεν πεθαίνει κι όποιος το ‘βρει δεν πεθαίνει Μια φορά στα χίλια χρόνια κελαηδούν αλλιώς τ’ αηδόνια Δε… Read More Το θαλασσινό τριφύλλι