Χ ρ ι σ τ ό ς Α ν έ σ τ η ! !
Ο αγώνας, δικός Του,
μες τις σκιές του Άδη·
της αγάπης μαγνάδι
απλώνει ο ερχομός Του.
Η καρδιά μου πληρώθηκε
με το Αναστάσιμο Φως·
Ανέστη ο Χριστός
& η γη Αγάπη μυρώθηκε!
Με το Φως μαθαίνω
της Αγάπης το ήθος
μύρα φέρω στο στήθος
κι ελευθερία βλασταίνω.
ή
Μες το Φως μαθαίνω
της Αγάπης το ήθος·
φέρω μύρα στο στήθος·
πορεύομαι & ανασ(τ)αίνω!
Τα μέσα & τα έξω σκοτάδια
γέμισαν με άχρονο Φως!
Ανέστη ο Χριστός·
του Άδη η οικία είν’ άδεια!
Μαθαίνω με το Φως
της Αγάπης τη γνώση
Ανέστη ο Χριστός·
ποιος/οια να με πληγώσει;
Καρδιά και νους ενώνονται
με τ’ αδιάδοχο Φως·
Ανέστη ο Χριστός
& όλα αγάπη μυρώνονται!
- Οι παραπάνω στίχοι εμφορήθηκαν σε ποιητικές στροφές σήμερα, Πάσχα, 20 Απριλίου 2025 που προσήλθαν νοητικά σε επίπεδο καταγραφής και μορφοποιήθηκαν από την κοινωνιολόγο Κωνσταντίνα Λάππα.