Ποίημα υπ’ αριθμόν {324}

Κάποιοι τηρούν την Κυριακή στην Εκκλησιά-
Την τηρώ κι εγώ, μένοντας στο Σπίτι-
Έχω για Ψάλτη τον Κορυδαλλό
κι έναν Δεντρόκηπο για Τρούλλο-

Κάποιοι τηρούν την Κυριακή με Άμφια Λευκά-
Εγώ απλώς φοράω τα Φτερά μου-
Κι αντί η Καμπάνα να χτυπά της Εκκλησιάς
Ο μικρός μας Νεωκόρος τραγουδά.

Ο Θεός κηρύσσει-διάσημος Κληρικός-
Και το κήρυγμα ποτέ δεν είναι βαρετό-
Έτσι αντί να πάω στον Παράδεισο εντέλει
Το δρόμο μου πάντα ακολουθώ.

Some keep the Sabbath going to Church-
I keep it, staying at Home-
With a Bobolink for a Chorister-
and an Orchard, for a Dome-

Some keep the Sabbath in Surplice-
I just wear my Wings-
And instead of tolling the Bell, for Church,
Our little Sexton-signs.

God preaches, a noted Clergyman-
And the sermon is never long,
So instead of getting to Heaven, at last-
I’ m going, all long.

Έμιλυ Ντίκινσον, 1830-1886, Αμερικανίδα ποιήτρια
Emily Dickinson, Έλα στον κήπο μου. Ποιήματα, μετάφραση Κώστας Λάνταβος, εκδ. Αρμός, Αθήνα 2011, σ. 46-47.