Ανέκδοτα Ποιήματα

Απαράμιλλο φως

Σε επισκέπτομαι ξανά

υπό ένα απαράμιλλο φως·

Και είσαι λαμπρός

χαρούμενος·

ένας μικρός Χριστός

στην αγάπη αρκούμενος.


Σε επισκέπτομαι ξανά

με επισκέπτεσαι και εσύ

κι ένα σπουργίτι λαλεί

αγνότητα στην καρδιά!


Με επισκέπτεσαι κι εσύ

η ζωή μοιάζει ευθεία οδός

τα σκότη μιλούν γι’ Ανατολή

είσαι της Αλήθειας ατραπός


Τι να φοβηθώ;

Τι να με στενοχωρεί;

Μ’ εσένα εδώ

η ψυχή μ’ οδοιπορεί!


Σε

επισκέπτομαι

ξανά

με

το

ύδωρ

της

καταλλαγής··

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *