Τούτο το καλοκαίρι είναι διαφορετικό
βρίσκομαι στο κρεβάτι
υποδεχόμενη πρωινό ηλιόφως στα χέρια
από το παραθυρόφυλλο·
οι ακτίνες του ήλιου θάλπουν το σώμα
τι ζέση
τι ομορφιά
τι απλότητα στιγμών
που είχα ξεχάσει να λαχταρώ
Ναι· φαίνεται ότι απώλεσα χρόνο
δίνοντας έμφαση σε αδυναμίες
ψήγματα μίσους, μηχανορραφίες
Άνθισε μερική χαρμολύπη εντός
με σταλαγματιές ένυδρου πόνου
η ρυπαρότητα αφιλόξενου δρόμου
πλησίασε της ψυχής το ζεστό φως
Πρόσωπα με επιλεγμένη δυστυχία
ζήτησαν εναγωνίως την ισοτιμία
των πράξεων δικαίων κι αδίκων·
Χειρισμός; ίσως: 0 εις το πηλίκον
Συναισθήματα ά-σχημα αναδύθηκαν
μπερδέματα κακίας επιζητήθηκαν,
οι δυστυχείς τελικά απομακρύνθηκαν
οι αγνότεροι ακεραιότητα ενδύθηκαν
για τους υπόλοιπους ξέρω ότι..
συνεχίζουν τη ζωή που επέλεξαν…
Κι
εγώ
γιατί
γράφω
για
όλα
αυτά;
Παρασκευή, 15 Αυγούστου 2025| δημιουργός: Κωνσταντίνα Λάππα