99. Τον πρώτο μου κόσμο τον βρήκα ολόκληρο μέσα στο λιγοστό μου ψωμί. [ σ. 35]

100. Σε λέω αδελφό γιατί δε σε γνωρίζω· αν σε γνώριζα, ίσως να σ’ έλεγα αδελφό. [σ. 36]

105. Εκείνος που με κρατάει με μία κλωστή δεν είναι δυνατός· δυνατή είναι η κλωστή. [σ. 37]

108. Όποιος τα συγχωρεί όλα θα τα ‘χει όλα συγχωρέσει στον εαυτό του. [σ. 38]

109. Τα ύψη σε οδηγούν, αλλά στα ύψη.

115. Μια αχτίδα φωτός έσβησε τ’ όνομά σου. Τώρα δεν ξέρω ποιος είσαι. [σ. 39]

118. Θα βρεις την απόσταση που σε χωρίζει από τους άλλους, όταν ενωθείς με τους άλλους.

130. Ο άνθρωπος τα κρίνει όλα από την παρούσα στιγμή· και δεν καταλαβαίνει πώς κρίνει μόνο μία στιγμή: την παρούσα στιγμή. [σ. 42]

133. Ένα φτερό δεν είναι ουρανός ούτε γη. [σ. 43]

135. Ο πόνος δε μας ακολουθεί· προπορεύεται.

137. Ό,τι δεν εξημερώνεται στον άνθρωπο, δεν είναι το κακό που έχει μέσα του· είναι το καλό.

140. Θα πουν ότι πήρες στραβό δρόμο, αν τραβάς το δρόμο σου. [σ. 44]

145. Ό,τι δεν μπορεί να υπάρξει, είναι σχεδόν πάντα αποδοκιμασία για ό,τι μπορεί να υπάρξει. [σ. 45]

146. Επειδή σ’ αγαπώ, θα ήθελα, αν μπορούσα, να σε κάνω να πιστέψεις σε όλα εκείνα που εγώ έπαψα να πιστεύω.

148. Το χέρι σου μου φτάνει, γιατί με σκεπάζει ολόκληρο και δεν είναι διάφανο. [σ. 46]

154. Αν πρέπει να κλέισεις το παράθυρο απ’ όπου τα μάτια σου κοιτάζουν, κλείσε καλύτερα τα μάτια σου. [σ. 47]

155. Στο άπλετο φως δεν είμαστε ούτε μία σκιά.

πηγή: Πόρτσια Α. (2007), Επιλογή από τις Voces, (μτφρ. Ε. Χ. Γονατάς, Στοχασμοί-3, εκδ. στιγμή)