Μετά την κρυστάλλινη βροχή
γύρω μας φεγγαρίσιο φως
Ευωδιάζει η ανοιξιάτικη γη
έναστρο ένδυμα ο ουρανός

Το φεγγάρι αποκαλύπτεται
μπροστά στ’ αφανέρωτα
Μυρωδιά χώματος αναδύεται
τα σώματα προσπορίζουν έρωτα

Κι εμείς οι δυο ενωμένοι
προς το αιώνιο πορευόμαστε
Με νυχτερινό φως λουζόμαστε
ζώντας ζωή αναγεννημένη

Οι ανάσες μας στέλνουν τ’ αγέρι
στο παράθυρο ενός ποιητή
Είναι τούτη η νύχτα μοναδική
Ποιος ξέρει τι θα φέρει.

[21 Μαρτίου 2017]