Ανέκδοτα Ποιήματα

Απουσία

Σκέψεις με άρωμα μοναξιάς
λευκά λουλούδια στο τραπέζι
Ανάμνηση κάποιας συντροφιάς
που η μνήμη περιπαίζει

Σταγόνες βροχής στο χώμα
σώματα ανθρώπων γυμνών
αγάπης μήνυμα στο δώμα
και μνήμες εραστών

Πέταλα τριαντάφυλλων
όμορφα σκορπισμένα
ίχνη αισθημάτων άπειρων
που κρατούσα για εσένα

Ο ήλιος έχει ανατείλει
η ανάμνησή σου θάλλει
στου ονείρου την πύλη
μονάχη βρίσκομαι πάλι.

[3 Μαΐου 2017]

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *