Ρωσική ποίηση

Στο τελευταίο βαγόνι

Μοναχικός της λευτεριάς σπορέας βγήκα, νωρίς, προτού καλοχαράξει και με καθάριο χέρι, μα κι αθώο, σπόρο πετούσα, ζωντανό, φυτείες, σε σκλαβωμένο όργο, να καρπίσει. Μα τον καιρό μου έχασα μονάχα, τις ακριβές μου σκέψεις και τους κόπους… Βοσκήστε, ήμερων λαών αγέλες! Εσάς, φωνή τιμής δε σας ξυπνάει… Της λευτεριάς το δώρο τι το θέλουν, τάχατες,… Read More Στο τελευταίο βαγόνι

Ανέκδοτα Ποιήματα

Δεν θα με δεις να διασκορπίζομαι

Δεν θα με δεις να διασκορπίζομαι ούτε να καταρρέω Δεν θα με δεις να απελπίζομαι ούτε να κλαίω Είμαι κλαδί γηραιάς ελιάς ρέω σαν αθάνατο νερό Είμαι νότα χαράς και ως παιδί γελαστό χτίζω μέλλον αγαθό Για αυτό θα με δεις να αγωνίζομαι και να ανακαινίζομαι στο Φως να καθρεπτίζομαι και να αναβαπτίζομαι Είμαι πηγή… Read More Δεν θα με δεις να διασκορπίζομαι

Ανέκδοτα Ποιήματα

Θα με βρεις εκεί

Θα με βρεις εκεί στου ανέμου την ευωδιά στου ήλιου τη μεριά στης πηγής το νερό στον αττικό ουρανό Θα με βρεις εκεί στην ακρογιαλιά στη δική σου ματιά στο χαμόγελο το αρχικό στο ρούχο το παιδικό Θα με βρεις εκεί στην κληματαριά στην παιδική χαρά στης γης τα χρώματα στα δικά σου αρώματα Θα… Read More Θα με βρεις εκεί

Ρωσική ποίηση

Έμαθα να ζω απλά και με σοφία

Έμαθα να ζω απλά και με σοφία, να κοιτώ τον ουρανό και να προσεύχομαι στον Θεό, και να περιπλανούμαι ώρα πολλή στο δειλινό, για να κουράσω την ασήμαντη αγωνία. Όταν θροΐζουν οι κολλιτσίδες στο φαράγγι και γέρνουν τα κλαδιά των κιτρινοκόκκινων μουριών, χαρούμενους στίχους γράφω για την φθαρτή, φθαρτή αλλά θαυμάσια ζωή. Επιστρέφω. Ο μαλλιαρός… Read More Έμαθα να ζω απλά και με σοφία

Ανέκδοτα Ποιήματα

Σε αγαπώ μυστικά

Σε αγαπώ μυστικά όπως το πουλί που αναζητά τροφή στη γη όπως το παιδί που παίζει με τα χρώματα την αυγή όπως ο μεσήλικας που λαχταρά το βράδυ ένα όμορφο πρωί Σε αγαπώ μυστικά όπως το λουλούδι λάμπει υπό του ήλιου το φως όπως τα αρώματα που φέρει το πρωί ο ουρανός όπως οι προσευχές… Read More Σε αγαπώ μυστικά