Κουρασμένοι από τις περιπλανήσεις μας σ’ όλους τους δρόμους, ω να μπορούσαμε, απλοί, καθώς είναι τα χέρια μας, στο παράθυρο όπου τρέμει ο ουρανός να σωπαίναμε μαζί ένα βράδυ! Alice Nahon, 1896-1933, Φλαμανδή ποιήτρια.

Στ’ ουρανού την αγκάλη σε περιμένω αναζητώντας αγάπη και στοργή θέλω στο μέτωπο ένα φιλί όμορφα λόγια από εσένα προσμένω Της αγάπης πάθη ανατέμνω με φως από την αυγή χαϊδεύω παρθένα γη σαν λευκό περιστέρι ομορφαίνω κάθε στιγμή δική σου που οδηγείται σε μαρασμό την μετουσιώνω σε ομορφιά Άσε στο χέρι μου την πνοή σου… Read More Ας γίνω χαρά (σονέτο)

Αυτός ανασύρει βιώματα και μνήμες από χαρακώματα αναδύει συναισθήματα και επενδύει σε αιτήματα Αυτός σκορπίζει ευωδία πνευματική φυτρώνει λουλούδια σε παρθένα γη είναι φάρος της αλήθειας απόστροφος της συνήθειας Αυτός κρατά στη φούχτα ουρανό μεταμορφώνει το κακό σε καλό αιτείται χαρά και αθανασία ζητά λύτρωση και αφθαρσία Αυτός μεταφέρει μηνύματα αφήνει στο χώμα δικά του… Read More Ο ποιητής

Μια ησυχία ψυχών Μας οδηγεί Η μουσική του χορού Των τραγουδιών η τρυφή Ο ασπασμός η ευχή Των αγγέλων Ακολουθούν την πομπή Αναστηλώνουν τον παλμό Το σεμνό Των φλεβών Γιώργος Σαραντάρης, 1908-1941, ποιητής, φιλόσοφος και δοκιμιογράφος της Γενιάς του ’30, Ποίηση 1937.

Πήρες χώμα στα χέρια Από αγάπη για να πλάσεις Ροή φωτός Άνθρωπο έκανες Διαχειριστή του Παραδείσου Είσαι ο μόνος Αληθινός Θεός Ικεσία σου κάνω για να προστατεύεις ψυχή και Σώμα πήλινο με πνοή Θεού Ολάνθιστο λουλούδι είμαι Σημαίνω αλήθεια και φωτοχυσία. [30 Νοεμβρίου 2015]