Ένα τρυφερό φιλί στο μάγουλο ένα άρωμα τριανταφυλλένιο η πνοή του ανέμου στα μαλλιά πουλιά που ταξιδεύουν στον ουρανό και τα χέρια σου αθώα σαν λευκά περιστέρια μου δείχνουν τον δρόμο για τον Παράδεισο. [29 Νοεμβρίου 2015]

Σαν την πνοή του ανέμου είναι η αγάπη μου για εσένα σαν το λευκό κερί στο σκοτάδι που φωτίζει όλα τα περασμένα Σε επέλεξα μέσα στη σιωπή για να σου δώσω φως θα σου προσφέρω στοργή και θα πάρει χρώμα ο ουρανός Ακούγοντας τη δική σου φωνή διαβαίνω νέους τόπους αποφάσισα να ζήσω με αρετή… Read More Σαν την πνοή του ανέμου

Ἔχω δεῖ τὸν οὐρανὸ μὲ τὰ μάτια μου Μὲ τὰ μάτια μου ἄνοιξα τὰ μάτια του Μὲ τὴ γλῶσσα μου μίλησε Γίναμε ἀδελφοὶ καὶ κουβεντιάσαμε Στρώσαμε τραπέζι καὶ δειπνήσαμε Σὰν νὰ ἦταν ὁ καιρὸς ὅλος μπροστά μας Καὶ θυμᾶμαι τὸν ἥλιο ποὺ γελοῦσε Πού γελοῦσε καὶ δάκρυζε θυμᾶμαι Γιώργος Σαραντάρης, 1908-1941, ποιητής, φιλόσοφος και δοκιμιογράφος… Read More Ἔχω δεῖ τὸν οὐρανό…

Ηλιόμορφε Άγγελε πάρε της ψυχής μου το σκοτάδι φώτισε της γης μου το λιβάδι δως μου της αγάπης το μαγνάδι για να συνεχίσω να περπατώ να αγαπώ να δημιουργώ. [20 Νοεμβρίου 2015]

Χορεύουν τα χέρια το χειμωνιάτικο βράδυ τριγυρνούν στον αέρα και ζητούν ένα χάδι ωσάν λευκά περιστέρια μέσα στο σκοτάδι αναζητούν στοργή, της αγάπης το μαγνάδι Όλο μου το σώμα πάλλεται στην αιωνιότητα η ψυχή μου αποζητά την πληρότητα και εγώ στο δώμα προσμένω αθωότητα ένα δρόμο που οδηγεί στην αγαθότητα Όλα μοιάζουν αλήθεια χορτασμένα και… Read More Αναζητήσεις