I Χαμόγελο! Η πριγκίπισσά του θέλησε Να γεννηθεί κάτω απ’ τη δυναστεία των ρόδων! ΙΙ Ο χρόνος είναι γρήγορος ίσκιος πουλιών Τα μάτια μου ορθώνοντας μες τις εικόνες του Γύρω απ’ την ολοπράσινη επιτυχία των φύλλων Οι πεταλούδες ζουν μεγάλες περιπέτειες Ενώ η αθωότητα Ξεντύνεται το τελευταίο της ψέμα Γλυκιά περιπέτεια Γλυκιά Η Ζωή.… Read More Δεύτερη φύση

Το ακατόρθωτο επιχειρεί η ψυχή σ’ αυτή τη ζωή της πολυκατοικίας. Τη μέρα αντιστέκεται στο ασανσέρ, το βράδυ στις τηλεοράσεις. Και τα μεσάνυχτα -που εξαντλείται ο θάνατος- πληγώνει τα φτερά της στο φωταγωγό για λίγο παιδικό φεγγάρι. Χρίστος Λάσκαρης, 1931-2008, ποιητής

Μυρωδιά πεύκου εντός του τροχοφόρου μέσα στη νύχτα.

  XLIII Πώς σ’ αγαπώ; Άσε με να μετρήσω τρόπους. Σε αγαπώ στο βάθος και στο πλάτος και στο ύψος Που η ψυχή μου μπορεί να κατακτήσει, όταν νιώθει αμήχανη Για τους σκοπούς της ύπαρξης και της γοητείας της ιδεατής. Σε αγαπώ στο επίπεδο της καθημερινής Της πλέον ήρεμης ανάγκης, στο φως του ήλιου και… Read More Πώς σ’ αγαπώ;

Λίγη αγάπη ζητάω σαν πατέρας κι εγώ λίγη στοργή, λίγες λέξεις για όσο ζω εδώ. Σαν πατέρας κι εγώ θέλω το καλό σου να είσαι δυνατή και κάθε αγαθό, δικό σου! Θέλω το καλό σου να είσαι δυνατή κι ό,τι αγαπάς εσύ να ‘ναι εμπρός σου! Να είσαι δυνατή στου πόνου τ’ αλώνι να έχεις… Read More Αίτημα πατρός