Θὰ βραδιάζει ἡ μέρα, ὅταν θὰ φτάνομε στοῦ χωριοῦ τ᾿ ἀποσκιωμένα ἁλώνια θὰ φανοῦν λευκὰ τὰ χωριοτόσπιτα πίσω ἀπὸ τῶν πεύκων τ᾿ ἀκροκλώνια. Μακριὰ θ᾿ ἀκούονται ἀρνιῶν βελάσματα βραδινὴ καμπάνα θὰ σημαίνει στὴ βρυσούλα βόδια θὰ ποτίζονται, θὰ καπνίζουν φοῦρνοι φλογισμένοι. Θὰ βαθιανασαίνουμε στὸ διάβα μας μυρωδιὰ ἀπὸ στάχυα θερισμένα. Θὰ μᾶς εὐχηθοῦν τὸ «καλῶς… Read More Τὸ φτάσιμο

Ἀνάσκαψα ὅλη τη γῆ νὰ σὲ βρῶ. Κοσκίνισα μὲς τὴν καρδιά μου τὴν ἔρημο· ἤξερα πὼς δίχως τὸν ἄνθρωπο δὲν εἶναι πλῆρες τοῦ ἥλιου τὸ φῶς. Ἐνῷ, τώρα, κοιτάζοντας μὲς ἀπὸ τόση διαύγεια τὸν κόσμο, μὲς ἀπὸ σένα – πλησιάζουν τὰ πράγματα, γίνονται εὐδιάκριτα, γίνονται διάφανα – τώρα μπορῶ ν᾿ ἀρθρώσω τὴν τάξη του σ᾿… Read More Ὁ ἄνθρωπος, ὁ κόσμος καὶ ἡ ποίηση

Πιάσε το ΠΡΕΠΕΙ από το ιώτα και γδάρε το ίσαμε το πι.                                  Οδυσσέας Ελύτης, 1911-1996, Νόμπελ 1979

Περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, ο χαρακτήρας ενός ανθρώπου φαίνεται απ’ αυτό που θεωρεί αστείο.              Βόλφγκανγκ Γκαίτε, 1749-1832, Γερμανός ποιητής & φιλόσοφος

Επιστήμη ποιητική ευδαιμονίας.                               Πλάτων, 427-347, φιλόσοφος