Σκέψεις με άρωμα μοναξιάς λευκά λουλούδια στο τραπέζι Ανάμνηση κάποιας συντροφιάς που η μνήμη περιπαίζει Σταγόνες βροχής στο χώμα σώματα ανθρώπων γυμνών αγάπης μήνυμα στο δώμα και μνήμες εραστών Πέταλα τριαντάφυλλων όμορφα σκορπισμένα ίχνη αισθημάτων άπειρων που κρατούσα για εσένα Ο ήλιος έχει ανατείλει η ανάμνησή σου θάλλει στου ονείρου την πύλη μονάχη βρίσκομαι πάλι.… Read More Απουσία

Όλα όμορφα, “λίαν καλώς” του Θεού οι άνεμοι, τα κήτη, τα στάχυα τ’ αγρού τα ζώα κι οι αέριες μάζες τ’ ουρανού όλα υπακούουν στη φωνή του Δημιουργού Αυτός είναι η Οδός, η Αλήθεια, η Ζωή, η Ανάσταση, το Φως που εκπέμπει η Αρετή Αυτός προσκαλεί σε ζωή αγία κι αγνή κάθε άνθρωπο σε μετάνοια… Read More “Λίαν καλώς”

Πριν Σε γνωρίσω Ήσουν λευκό Φως στα μάτια Φύσαγες στην ψυχή σαν απαλό αεράκι Ευωδίαζες όπως τα τριαντάφυλλα Πριν Σε αγαπήσω Φορούσες ήδη λευκόχρυσα ιμάτια Εργαζόσουν αθόρυβα όπως το μελισσάκι Τα βήματα Σου ήταν διάπυρα Τώρα που Σε γνώρισα Είσαι οδηγός σε νέα μονοπάτια Δωρίζεις μόνο ό,τι είναι για καλό Καταργείς το κακό και τη… Read More Προ καταβολής κόσμου

Ο χρόνος κυλά στα χέρια μου όπως το νερό κι εγώ αντί να βρίσκομαι σε κάποιο λιβάδι και να παρατηρώ την κίνηση των πεταλούδων είμαι μέσα σε ένα διαμέρισμα και μελετάω. Λένε: “Η γνώση σε κάνει ελεύθερο άνθρωπο”. Ωραία! Εγώ, όμως, χρειάζομαι άλλου είδους γνώση: να νιώσω τη ζέση των ηλιαχτίδων σε όλο το σώμα… Read More Απαρχή γνώσης

Γράφει άνοιξη στο ημερολόγιο του Θεού Στη γη γαλάζιες πεταλούδες πετούν παντού Στις πεδιάδες τα μελισσάκια στήνουν χορό Ενώ τα διάφανα νερά φλυαρούν στις πηγές Πάνω στο τραπέζι υπάρχει γλυκό του κουταλιού κι εγώ βλέπω τις αμυγδαλιές στην μέση του αγρού Το τρυφερό “Σ’ αγαπώ” μου ζητά προορισμό Καθώς βυθίζομαι σε αναμνήσεις του χθες Ονειρεύομαι… Read More Μεταμόρφωση