Ψελλίζοντας το όνομά Σου Μες τον χειμώνα των καιρών Οι ηλιαχτίδες βλεφαρίζουν Ευφρόσυνο φως στους διαβάτες Κι ο άνεμος παύει να ομιλεί Καμωμένοι από χώμα Και τη ζωηφόρα πνόη Σου Όσοι Εσένα ακολουθούν Με βήματα πλέον πεπαιδευμένα Και σώματα αναγεννημένα Μοιράζουν καθημερινά ύδωρ νεαρό Στους αληθινά διψασμένους Είσαι η Αλήθεια Η αιώνια προσμονή Που δειπνεί… Read More Η αιώνια προσμονή

“Θέλει αρετήν και τόλμην η Ελευθερία” Ανδρέας Κάλβος Παλεύω ενάντια σε κάθε είδους τυραννία με άυλα όπλα την αρετή και την τόλμη και τα βλήματα που βάλλουν οι όλμοι είναι για εμέ λουλούδια σε ανθοδοχεία Παλεύω ενάντια σε κάθε είδους τυραννία: τυραννία ιδεών, μηχανών κι ανθρώπων που σαν ακριβά αρώματα μακρινών τόπων κομίζουν στην ψυχή… Read More Αέναη πάλη

Η Αθηνά περπατά ήσυχα στη σύγχρονη πόλη όταν το δόρυ της μαρμάρινη στήλη συναντά Γύρω της νεανίσκοι απολαμβάνουν τη σχόλη ενόσω εκείνη πλέκει λογισμούς ευγενικά Σκεπτόμενη τις μάχες υπέρ της πατρίδος τα νεκρά σώματα από ανθρώπους μυριάδες θρηνεί και ντύνει με αγνά δάκρυα ελπίδος τη διέλευση από αυριανές συμπληγάδες Έπειτα, συνεχίζει τον περίπατο στην πόλη… Read More Περίπατος στη σύγχρονη πόλη

Με αβόλευτα βήματα σιγοπερπατώ σε εκτάσεις με δέντρα ευτυχισμένα κι όσα έχω στην καρδιά φυλαγμένα στα κλαδιά των δέντρων ακουμπώ Κι εκείνα άμεσα προς εμέ ομιλούν για τον γελαστό κι ευγενικό ήλιο από του ουρανού το περιστύλιο που όταν τα εγγίζει σοφά σιωπούν Λένε και για την λυτρωτική βροχή που έρχεται όταν ο ήλιος δακρύζει… Read More Στα κλαδιά των δέντρων

Μέσα στον κήπο επουράνιο φως θρέφει νυχτερινά λουλούδια ενόσω με διαβατών τραγούδια μορφώνεται ο έναστρος ουρανός Απόψε ριζώνει η ευφροσύνη σε όλες τις ανήσυχες καρδιές κι απλώνεται παντού εαροσύνη από των παιδιών τις προσευχές Απόψε η μοναξιά καταργείται κι ο θάνατος πλέον παύει κάθε συνείδηση αφυπνείται ένδυμα καινό για να λάβει Μέσα στον κήπο επουράνιο… Read More Με τι καρδιά θα Τον υποδεχθώ;