Ανέκδοτα Ποιήματα

Είναι άνοιξη και εμείς βρισκόμαστε αγκαλιά κάτω από την αμυγδαλιά Γύρω μας άνθη διαλεχτά κουβαλάνε φως Ο χρόνος κυλά αργά…

Ήταν ημέρα άνοιξης όταν σ’ ερωτεύτηκα μέσα στον ελαιώνα καθώς περπατούσα και μ’ αγκάλιαζε ο αέρας που φυσούσε Εσύ φρόντιζες…

Σκέψεις με άρωμα μοναξιάς λευκά λουλούδια στο τραπέζι Ανάμνηση κάποιας συντροφιάς που η μνήμη περιπαίζει Σταγόνες βροχής στο χώμα σώματα…

Όλα όμορφα, “λίαν καλώς” του Θεού οι άνεμοι, τα κήτη, τα στάχυα τ’ αγρού τα ζώα κι οι αέριες μάζες…

Πριν Σε γνωρίσω Ήσουν λευκό Φως στα μάτια Φύσαγες στην ψυχή σαν απαλό αεράκι Ευωδίαζες όπως τα τριαντάφυλλα Πριν Σε…