Τούτη η συνέλευση ήταν διαφορετική,

μαζεύτηκαν αρκετοί σε μία εκκλησία

κοντά στην Ακαδημία Πλάτωνος

– τον Άι Γιώργη -, ένα ζεστό Σάββατο του Ιούνη,

για να χαιρετίσουν τον κοιμηθέντα εργαζόμενο

Εντός της εκκλησίας, ανοίκεια τα λόγια του ιερέα

απόμακρη η ψυχή, η καρδιά τους από την ευλάβεια

ψίθυροι για το ποιοι είναι παρόντες κι απόντες

ποιοι παρευρίσκονται από το γραφείο που εργαζόταν

ο τώρα καλυμμένος με την προσωρινή σιγή ξύλου·

κι όταν ετελεύτη η εξόδιος ακολουθία,

τα βλέμματά τους στραμμένα να δουν εάν η αγάπη του

θα σταυροκοπηθεί λόγω των πολιτικών τους φρονημάτων·

τούτη η συνάντηση φαίνεται διαφορετική,

είναι αλλόκοτο οι γνωρίζοντες και κοινωνικοποιημένοι

πολιτικά και ιδεολογικά, άντε να γράψω “εργασιακά”

να κοιτάζουν γύρω τους ποιοι τους περιβάλλουν,

σε μία κ η δ ε ί α

λες και είναι ξένοι αναμεταξύ τους· ή μήπως είναι;

Κι η μαυροφορεμένη να γίνεται μία ανοικτή αγκαλιά

για να δεχτεί μυρωμένες κι αλλοτριωμένες χειραψίες

να ακούσει εγκάρδιες κι αδιάφ(θ)ορες παραμυθίες

που αντί νοήματος φωτεινού\

ξεδιψά το ύδωρ επικήδειας φυγής τους

στον ουρανό του “πρέπει”

Την ίδια στιγμή, η μνήμη της αιωνιότητας

σταλάζει

αγγίζει τα κρινοδάκτυλα των αγαθότερων

σ’ ετούτη

τη

συν-

έλ-

ευ-

ση

·

δημιουργία και σύνθεση το Σάββατο 20 Ιουνίου 2026