– “Θα σου πω τι έγινε“, είπε.

Όλη η σκληρότητά τους εκφράζεται μπροστά σε μία παρθένο, σε μία κόρη.

Τι δυσ-τυχ-ισμένες υπάρξεις.

Πόσο αξόδευτο πόνο διαχειρίζονται.

Πόσο προσλαμβάνουν τον εαυτόν τους ως αυθεντικό και ειλικρινή,

ενώ φοβούνται τόσο μα τόσο πολύ . . .

– “Μα, καλά τι φόβο να έχουν;” ρώτησε. Νομίζουν ότι γνωρίζουν την ψυχή τους και

τις ψυχές των Άλλων και δη των γυναικών για τις οποίες θέλουν να μιλήσουν“·

Ναι, φοβούνται· μιλούν για σχέση ή θεραπεία, χωρίς να αναλογιστούν ότι η σχέση λογίζεται και ως θεραπεία και η θεραπεία προϋποθέτει ένα είδους σχέσης.

– “Πώς να ονομαστεί αυτό τώρα;” ρωτά. Αυτή η κυρίαρχη ιδέα τους ότι γνωρίζουν . . .

Φτώχεια ;

Εγωισμός ;

Αποτυχημένη ψυχ-ανάλυση ;

Ελλιπής εαυτογνωσία ;

Ιδεολογική γνώση της προσωπικότητας ;

Άρνηση της απουσίας βαθύτερης μελέτης της συνείδησης ;

Απομάκρυνση από τα τρία μέρη της ψυχής ;

Πείσμα;

Καλή θέληση;

Βούληση για τα ανώτερα μέρη της ψυχής;

Ψιθύρισέ

μου …

για

τις

δεήσεις

τις ικεσίες

ιερών ανδρών

και

για τούτες τις

παρθένες που δ ε ν αγαπήθηκαν

για να μάθουν ν’ αγαπούν

* [Σύνθεση και έμπνευση ποιητικής δημιουργίας σήμερα, Δευτέρα, 22 Ιουνίου 2026]