Κοινωνιολόγος φοιτήτρια

σε μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών

– κοινωνικής παιδαγωγικής και νευροεπιστημών–

θέτει μία απλή ερώτηση

σε παιδαγωγό συμφοιτήτρια· “μία στιγμή να ρωτήσω” απαντά η παιδαγωγός. Βγάζει από την τσάντα το κινητό τηλέφωνο, προσεγγίζει το στόμα, κοιτάζει τη μαύρη σύγχρονη οθόνη κι ε ρ ω τ ά:

“τι δικαιολογητικά χρειάζονται για…;”

Λαμβάνει μία απάντηση από μη ανθρώπινη φωνή –μάλλον απόκοσμη, επεξεργασμένη-, τη μοιράζεται με την κοινωνιολόγο, η α-πορία γίνεται τώρα πληροφορία·

Η κοινωνιολόγος προβληματίζεται με την πλέον – φυσική – έξη των χεριών και του βλέμματος που εναγκαλίζουν με ευκολία ένα τεχνούργημα, μία μηχανή ανα-ζήτησης

έγκυρης (;)

αξιόπιστης (;)

έγκαιρης (;)

εμπορεύματος, – συγγνώμη – πληροφορίας εννοώ.

Κι ενόσω ο περίγυρός της συνεχίζει αμέριμνος, εκείνη αναπτύσσει την κοινωνιολογική φαντασία,

στοχαζόμενη·

μόνη και μοναχή – προς το παρόν – :

ποια η σχέση ανθρώπου-τεχνολογίας; είναι σχέση; από ποιους δια- μορφώνεται η τεχνολογία; ποιοι οι χρήστες; ποιοι οι παραγωγοί; έχουν όλοι πρόσβαση; χρησιμεύει;

Τελικά, η κοινωνιολόγος καλλιεργεί κριτική συνειδητότητα: ποια κοινωνικοποίηση γίνεται;

Η πρωτογενής που αφορά στις σχέσεις με την οικογένεια και τους σημαντικούς Άλλους;

Η δευτερογενής από τη συμμετοχή ή όχι σε θεσμούς όπως το σχολείο, η εκκλησία, η πολιτική, το θέατρο, οι επαγγελματικές ενώσεις;

Η τριτογενής που αφορά στη συγκομιδή καρπών από τα καθημερινά βιώματα και τις αλλαγές;

Πρόκειται για ενεργό ή παθητική κοινωνικοποίηση;

Το αποτέλεσμα φαίνεται πολλαπλό:

η παιδαγωγός δανείζεται μία πληροφορία, ρέουσα, από το μηχάνημα·

μα, οι τόκοι και τα ε ν έ χ υ ρ α πολλά: εισόδημα για κατοχή κινητού, “φιλικότητα χρήσης”, αντίτιμο για τη σύνδεση κινητής τηλεφωνίας, ανθρωπινότητα κι αξίες χρήσης, μέριμνα απώλειας

Η παιδαγωγός έχει όνομα· λέγεται “Χαρά”, βαπτισμένη στο όνομα του Δημιουργού, σε γλώσσα ελληνική.

Η μηχανή αναζήτησης φέρει ονοματοδοσία κατασκευασμένη, επι-φανών Επιστημών· λέγεται: “Συνομιλία – Παραγωγικός Προεκπαιδευμένος Μετασχηματιστής”, σε γλώσσες πολυ-εθνικές.

Ο άνθρωπος νοήμων: σώμα, νους, ψυχή.

Το μηχάνημα παρουσιάζεται ως νοήμον

(από ποια πρόσωπα και συμ-φέροντα;)

Ο νοήμων και το νοήμον ανήκουν στην ίδια οικογένεια, φέροντας δύναμη ·

με μία διαφορά, όμως, σε

ένα /μία

φωνή-Εν

σ υ

π ο ι ο ς

ε ί σ α ι ;

* ενδεικτική χρήση της λέξης “gpt”: Generative Pre-trained Transformer – Παραγωγικός Προεκπαιδευμένος Μετασχηματιστής

Πηγή έμπνευσης: https://www.lifo.gr/stiles/optiki-gonia/giorgos-halkiadakis-i-ai-tha-mas-kanei-oloys-pio-ilithioys

[σύλληψη ποιητικής ιδέας την Παρασκευή, 10 Ιουλίου 2026]